Creatieve (van creëren en niet van vindingrijk zijn) destructie is volgens Schumpeter het proces waarbij vernieuwing noodgedwongen oude structuren, praktijken en bedrijven vernietigt om vooruitgang te doen ontstaan. Schumpeter overleed in 1950.
Hier zijn de vijf dingen om in een creatief destructieve bui tegen het licht te houden.
1 Vernietiging is geen probleem, het is een oplossing
Om iets nieuws te laten groeien, moet iets wat oud is eerst verdwijnen. Dat is de basis en tegelijk de essentie van de theorie. De smartphone vernietigde de fotocameramarkt. Streaming heeft de lineaire tv zo goed als doen verdwijnen. Elektrische wagens hebben de traditionele verhoudingen in de automotive markten minstens dooreen geschud.
Je bedrijf is niet veilig omdat je goed bent, je bedrijf is veilig zolang je steeds beter blijft dan hetgeen je kan vervangen.
2 Innovatie komt zo goed als nooit van de grote jongens die marktleider zijn
De marktleider heeft er alle belang bij dat de markt en de verhoudingen erin ongewijzigd blijven. Conservatieve blik, geen zin in verandering, maar louter navelstaarderig het bestaande model beschermen. Revolutie komt steeds van buiten de poorten van de burcht. AirBnB vs de hotelindustrie, Uber vs de traditionele taxi, HelloFresh vs de aardappelboer. Maar evenzeer in uw eigen KMO is dit zo.
Je bedrijf is niet veilig omdat je je sector domineert, je bedrijf is veilig zolang je je initiële voorsprong behoudt, wat enkel kan door mee te surfen op innovatie en trends.
3 Technologie versnelt destructie en creatie met een exponentiële dynamiek
De stoomkracht bracht de industrialisering, de elektriciteit stuwde massaproductie. Internet en AI hebben een gelijkaardige impact door een explosie van informatie en de automatisering van kennis en kunde. Elke golf maakt oude spelers quasi overbodig en brengt tegelijk nieuwe giganten. 1 veranderend aspect zet tegelijk de noodzaak voor de verandering van andere aspecten in gang. Continu en in alle richtingen.
Het is mee zijn met de verandering, maar ook met de collaterale effecten ervan.
4 Wie zichzelf (of bepaalde aspecten) niet durft vernietigen, zal vernietigd worden
Je kan niet tegelijk inzetten op het verleden en op de toekomst. Als je je eigen succes niet durft ondermijnen, dan zal vroeg of laat iemand anders dat in je plaats doen. Verandering is immer pijnlijk en waar het vroeger sequentieel was en gemiddeld om de paar jaar, is het op heden, zoals beschreven in The Six Batteries of Change van onder meer Peter De Prins, chaotisch en exponentieel. Haal je 1 batterij uit een telegeleide auto, dan rijdt die niet meer, ook al heb je er nog 2 in de afstandsbediening en 3 van de 4 in het autootje. Je moet aan alles denken en liefst in structuren.
5. Zelfkennis en monitoring als conditio sine qua non
Niemand staat plots op om abrupt wat te gaan vernietigen om dan wat nieuws in de plaats te brengen. Het is een attitude en een proces. Het vereist monitoring, het vereist het verzamelen van data, benchmarking in de sector en vooruitziendheid op de korte, middenlange en lange termijn, dan nog continu bij te stellen en te her-evalueren. Het is een taak op zich. Die analyse dient gepland. Gewoon de dagtaak als bedrijfsleider verrichten is gelijk aan stilstaan, momenten van reflectie en overschouwing dienen een deel te zijn van het ritme. Zoals Machiavelli schreef in Il Principe, enkel een goed dokter kan van op afstand reeds een diagnose stellen om te vermijden dan de ziekte volledig losbarst, eerder dan te wachten tot de ziekte voor elkeen duidelijk wordt en behandeling geen doeltreffendheid meer kent.
Alles staat voortdurend in bèta, het is nooit af alvorens het opnieuw verandert. Controle hierover bestaat niet en we staan vaker aan de start van iets dan dat we de finish bereiken. Bewustzijn en waakzaamheid zijn bijgevolg goeie attitudes. Vinger aan de pols houden en kijken naar het licht.
Bij Leap analyseren we graag, filosoferen we graag en zijn we je partner om je in een ideale pole position te brengen.
Laat van je horen en we spreken af.